Font Size

Czcionka
alexjones.pl Ekologia i środowisko Ekouprawy Notatki znachora: zbieranie i suszenie ziół
Kategoria: Ekouprawy   Poniedziałek, 30 kwiecień 2018 08:10 Autor: Andreas

Notatki znachora: zbieranie i suszenie ziół

Notatki znachora: zbieranie i suszenie ziół Amanda Kae's Photoz/Flickr/CC BY 2.0

Kiedy zbierać rośliny:

Marzec: brzoza (pączki), brusznica (pączki).

Kwiecień: brzoza (pączki), brusznica (liście), kalina (kora).

Maj: brzoza (liście, pąki), brusznica (liście), kalina (kora), pokrzywa (liście), łopian (korzenie), mniszek lekarski (liście, korzenie), tasznik pospolity (ziele), babka (ziele), porzeczka (liście).

Czerwiec: pokrzywa (liście), łopian (korzenie), mniszek lekarski (ziele, korzenie), tasznik pospolity (ziele), babka (liście), piołun (liście), serdecznik (ziele), glistnik (ziele).

Lipiec: kalina (kora, owoce), pokrzywa (liście), łopian (korzenie), malina (owoce, liście), marchew (nasiona, rośliny okopowe), mniszek lekarski (ziele, korzenie), tasznik pospolity (ziele), babka (ziele), piołun (ziele, liście), serdecznik (ziele), glistnik (ziele).

Sierpień: kalina (kora, owoce), pokrzywa (liście), łopian (korzenie), mniszek lekarski (ziele, korzenie), tasznik pospolity (ziele), babka (liście), piołun (ziele), glistnik (ziele).

Wrzesień: kalina (owoce, kora), pokrzywa (liście), łopian (korzenie), mniszek lekarski (korzenie), tasznik pospolity (ziele), babka (liście), piołun (ziele).

Bierzcie tylko te rośliny, które dobrze znacie. Nie niszczcie roślin, pomyślcie, że po was inni ludzie również będą je zbierać. Nie zbierajcie rośliny koło dróg i w pobliżu fabryk.

Rzadko stosowany jest surowiec w świeżej postaci. Aby uzyskać soki, stosuje się świeże liście aloesu, babkę zwyczajną i kilka innych roślin. Są one przetwarzane natychmiast po ich zebraniu. Zasadniczo rośliny lecznicze są suszone, w stanie suchym zachowują swoją fizjologiczną aktywność przez długi czas. Surowce lecznicze należy suszyć natychmiast po zebraniu i w miarę szybko. Po usunięciu wody z komórek procesy enzymatyczne ustają. Jeżeli substancje lecznicze nie ulegną zmianie po ogrzaniu powyżej 60-70 ° C, suszenie prowadzimy w tej temperaturze. Wysuszony w ten sposób suchy leczniczy surowiec zwykle nie traci swoich właściwości, nawet podczas krótkiego zwilżenia podczas przechowywania. Jeżeli surowiec leczniczy jest suszony w niższej temperaturze, to po jego zawilgoceniu enzymy wznawiają swoją pracę, a aktywność spada. Czasem nastawia się na działanie enzymów, jeżeli substancje czynne na organizm nie są substancjami pierwotnymi żywych roślin, ale produktami ich rozdzielenia. Wtedy suszy się surowiec nie od razu, a po zwiędnięciu. Tak jest na przykład w przypadku waleriany.

Optymalna temperatura suszenia jest różna i zależy od składu chemicznego surowca i niektórych właściwości substancji biologicznie czynnych. Surowiec zawierający olejki eteryczne suszy się powoli, rozprowadzając jego grubą warstwę w temperaturze 25-30 ° C. W tym samym czasie trwa tworzenie się olejku eterycznego, a w wysuszonym surowcu będzie go więcej niż w świeżej roślinie. Pąki brzozy zebrane z gałązkami, suszy się na świeżym powietrzu lub w dobrze wietrzonych zimnych pomieszczeniach ponieważ w cieple mogą rozkwitnąć. Surowce zawierające glikozydy i alkaloidy suszymy w temperaturze 50- 60 ° C, część roślin psiankowatych zawierających alkaloid hioscyjaminę (pokrzyk wilcza jagoda, lulek, bieluń itd.), – w temperaturze 40 ° C, ponieważ w wyższej temperaturze alkaloid ten przechodzi w atropinę, która działa dwukrotnie słabiej. Liście mącznicy lekarskiej i brusznicy mogą być suszone w podwyższonej temperaturze, ponieważ zawierają glikozyd arbutyny wytrzymujący do 150 ° C. Szybkie suszenie w wysokiej temperaturze zapobiega utlenianiu garbników, a zatem również zmianie barwy surowca. Surowce zawierające witaminy, zwłaszcza witaminę C, szybko suszy się w temperaturze 80-100 ° C, aby uniknąć utleniania kwasu askorbinowego. Ale ten reżim temperatury nie zawsze ma zastosowanie. Na przykład w owocach czarnej porzeczki, oprócz witaminy C, znajduje się olejek eteryczny, dlatego suszone są w temperaturze 50-60 ° C.

Przed suszeniem sortujemy surowiec usuwając znajdujące się kawałki innych roślin lub tej samej rośliny nie przewidziane w tym suszeniu (na przykład liście w materiale kwiatowym, części uszkodzone przez owady itd.). Do suszenia wykorzystujemy naturalne i sztuczne ciepło. Naturalne suszenie warzyw powinno być na zewnątrz, przy dobrej wietrznej pogodzie. W nocy surowiec powinien być przeniesiony do pomieszczenia lub pod dach. W zamkniętych pomieszczeniach lepiej jest suszyć na strychu pod żelaznym dachem lub w wietrzonej szopie. Pomieszczenie powinno być wyposażone w regały z przesuwanymi ramami, pokryte gazą lub siatką. Można suszyć surowiec na hamakach z gazy, zawieszając je między krokwiami wykonując podpory z cienkich drewnianych listew lub wąskich pasów sklejki, które są przybijane z dwóch stron w odległości 80-100 centymetrów. Dzięki temu suszone surowce są wentylowane nie tylko z góry i z boku ale również od dołu, co powoduje szybsze schnięcie. Surowce lecznicze układane są na półkach lub hamakach cienką warstwą i okresowo przewracane.

Surowce wymagające wysokiej temperatury suszy się w suszarniach, a pod ich nieobecność – w ruskim piecu lub na nim. Piec nie powinien być bardzo gorący, w przeciwnym razie surowiec ulegnie spaleniu. Podczas suszenia w suszarce, przepustnica powinna być uchylona. Suszenie surowców, zwłaszcza jagód, może być wykonane również w piecu kuchenki gazowej, a płomień palnika gazowego powinien być minimalny, a drzwiczki uchylone. Przy większych zapasach stosuje się osuszacze do roślin.

Suche liście, kwiaty i zioła powinniśmy chronić przed działaniem promieni słonecznych, dzięki czemu liście nie żółkną, kwiaty nie wypalają się i nie tracą naturalnego koloru. Jednak przy dobrej słonecznej pogodzie można suszyć kwiaty chabru zachowując jego naturalny kolor. Powolne suszenie ich w cieniu prowadzi do przebarwień. Owoce, nasiona i wiele podziemnych części można suszyć na słońcu.

Pąki roślin wysychają w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, rozrzucając je cienką warstwą i często mieszając lub nie usuwając z gałęzi. W ciepłym pokoju zaczynają kwitnąć. Korę suszy się w ładną pogodę na otwartym powietrzu lub w dobrze wietrzonym pomieszczeniu. Prawidłowo wysuszona kora staje się krucha.

Liście suszymy na strychu lub w wietrzonym pomieszczeniu rozkładając 2-3 warstwy i często przekładając. Liście o cienkich blaszkach schną nierównomiernie. Na początku usychają liście, a żyły i ogonki pozostają miękkie. Suszymy je, aż staną się kruche. Po wyschnięciu liście zbieramy w stos i pozostawiamy na kilka dni. Z powodu swojej higroskopijności przyciągają wilgoć z powietrza i przy pakowaniu mniej się kruszą.

Kwiaty układa się w cieńszą warstwę, aby nie odwracać przy suszeniu. Koszyki trudno barwiących roślin można przetrząsać i mieszać (wrotyczu, rumianku, arniki itp.). Zioła są suszone w taki sam sposób jak liście. W dobrze wysuszonych ziołach nie tylko liście, ale również łodygi powinny łamać się a nie uginać. Można suszyć zioła, wiążąc je w małe wiązki i wieszając je na sznurkach. Suche owoce i nasiona tracą wilgoć nawet przed młóceniem, więc nie trzeba ich suszyć. W razie potrzeby dosuszyć je można na powietrzu lub w pomieszczeniu. Soczyste owoce przed wysuszeniem warto podsuszyć na słońcu a potem wysuszyć w temperaturze 70-90 ° C w piecach lub suszarkach. Dobrze wysuszone owoce nie plamią rąk i nie sklejają się ze sobą po ściśnięciu.

Korzenie i kłącza, które nie zawierają olejków eterycznych, można suszyć na słońcu. Pachnące kłącza tataraku, waleriany powinny być suszone w cieniu lub w dobrze wietrzonym pomieszczeniu. Przy złej pogodzie surowiec ten jest suszony w podwyższonej temperaturze lub w wentylowanych pomieszczeniach. Przed wyschnięciem grube korzenie i kłącza należy rozciąć na części wzdłuż, a długie w poprzek na kawałki, bardzo grube w krążki. Podczas suszenia całych korzeni należy używać niskiej temperatury, aby umożliwić wyschnięcie wewnętrznych części. Suche korzenie i kłącza powinny się łamać.

Ziołami można również wypełnić materace, poduszki i wspaniale spać.

Za:https://www.kramola.info/


Źródło polskie: treborok


Polub nas na facebooku

Oceń ten artykuł
(9 głosów)



Artykuły powiązane

Ostatnio zmieniany Poniedziałek, 30 kwiecień 2018 11:07
alexjones.pl Ekologia i środowisko Ekouprawy Notatki znachora: zbieranie i suszenie ziół